Back to top
  • Wyspa Sobieszewska - piękna przyroda i dziewicze plaże

    Wyspa Sobieszewska jest bardzo zróżnicowana przyrodniczo, o czym w dużej mierze zadecydowało deltowe położenie tego terenu. Występuje tu duża rozmaitość siedlisk, a więc plaże nadmorskie, wydmy, łąki, pola uprawne, stawy, jeziora przymorskie, rozległe trzcinowiska, kanały, bory sosnowe, las mieszany, leśne młodniki oraz sztuczne nasadzenia tworzące zarośla wierzbowe i olchowe, a wszystko to otoczone ramionami Wisły i morzem.

  • Rezerwat Mewia Łacha w ujściu Wisły - widok z plaży w kierunku zachodnim

    Rezerwat przyrody "Mewia Łacha", utworzony w 1991 roku, znajduje się w północno-wschodniej części Wyspy Sobieszewskiej, zajmując powierzchnię 19 ha. Północną i zachodnią jego granicę stanowi morze, od strony południowej przylega do namorskiego boru sosnowego, a od wschodniej - do ujściowego odcinka Wisły Przekop. Pozostała część rezerwatu, o powierzchni 131 ha, znajduje się po drugiej stronie Wisły koło wsi Mikoszewo.

  • Rezerwat Ptasi Raj - widok z kamiennej grobli na jezioro przybrzeżne i ujście Wisły Śmiałej (po lewej)

    Rezerwat przyrody "Ptasi Raj" o powierzchni 188 ha, znajduje się w północno-zachodniej części Wyspy Sobieszewskiej. Został założony w 1959 roku. W skład jego wchodzą 2 przymorskie jeziora (jez. Karaś i jez. Ptasi Raj). Jeziora otacza szeroki pas trzcin, a dawne nadmorskie łąki porastają nasadzenia olchy.

  • Panorama z pierwszej wieży widokowej znajdującej się na ścieżce w rezerwacie Ptasi Raj

    Ścieżka prowadzi przez teren rezerwatu przyrody "Ptasi Raj" oraz częściowo po plaży. Długość całej ścieżki wynosi około 6 km, a jej przejście może trwać od 3 do 5 godzin. Wzdłuż ścieżki ustawiono 10 tablic informacyjnych omawiających najważniejsze elementy flory i fauny tego terenu, wyznaczających jednocześnie punkty przystankowe.

  • Obrączkowanie ptaków w rezerwacie Mewia Łacha w Świbnie

    Ptaki obrączkuje się w celu ich indywidualnego znakowania, co umożliwia śledzenie ptasich losów. Obrączkowanie dzikich ptaków jest jedną z najważniejszych technik badawczych stosowanych w badaniach życia ptaków. Każde stwierdzenie obrączkowanego ptaka (żywego lub martwego) dostarcza informacji o życiu tego ptaka, szczególnie o jego wędrówkach.